• Rozgłośnia Harcerska

    Zapraszamy do zapoznania się z wyborem archiwalnych audycji Rozgłośni Harcerskiej zrealizowanych w latach 60-tych, 70-tych, 80-tych i 90-tych XX w.,  znajdujących się obecnie w zbiorach Muzeum Harcerstwa. Rozgłośnia

Oferta edukacyjna

Dla zainteresowanych Muzeum Harcerstwa przygotowuje zajęcia edukacyjnie z zakresu historii Szarych Szeregów oraz warsztatu muzealnego.

Cze 07

"Podlasie. Leżę sobie na hamaku i jem maliny ze śmietaną. I to jest moje niebo."

"Podlasie. Leżę sobie na hamaku i jem maliny ze śmietaną. I to jest moje niebo." Dziś rano na niebieskie Podlasie wyruszyła Barbara Wachowicz i pewnie smakuje już swoje maliny ze śmietaną...

Nazywaliśmy ją Druhną Honorową i mieliśmy w niej wiernego przyjaciela. Była wymagająca, ale i nad wyraz oddana harcerskiej tradycji. Zawsze żałowała, że nie dane jej było nosić szarego munduru, ale dostała od harcerzy własny - fioletowy. "Dama w Fioletach", "Druhna Basia Fioletowa" - kolor był jej wizytówką i rozpoznawczym znakiem. Nienaganna dykcja, ekspresja wyrazu, znakomity warsztat dziennikarski i samoistny talent aktorski. Potrafiła poruszyć do głębi, wyzwalając emocje i uwalniając przemyślenia. Pokazywała nam nasze korzenie, przytaczając mickiewiczowskie: "Jeśli zapomnę o Nich, Ty Boże na Niebie, Zapomnij o mnie!". Ale choć odnosiła się do tradycji, wciąż myślała o przyszłości. Odkurzając dla nas przeszłość, starała się ją wyjaśnić, uwspółcześnić. Jej książki i wystawy są zapisem tej korelacji - nigdy nie poświęcała ich jedynie historii. Zawsze zostawiała miejsce na to, by pokazać, kim jest współczesny człowiek i jakie jest współczesne harcerstwo. I choć kojarzymy ją z historią, to błyskotliwe i trzeźwe spojrzenie na rzeczywistość było tym, co najmocniej zaskakiwało, gdy poznało się ją bliżej.

To jej zawdzięczamy ocalenie pamięci o wielu epizodach harcerskiej historii. Od kilkudziesięciu lat, jeszcze jako dziennikarka, z pasją poszukiwała harcerzy Szarych Szeregów. Gromadziła i nagrywała ich relacje, nakłaniała do samodzielnego spisywania wspomnień. Z dziesiątek teczek pełnych zapisków wyłonił się cykl "Wierna rzeka harcerstwa", a w nim pozycje poświęcone Oldze i Andrzejowi Małkowskim, Aleksandrowi Kamińskiemu, Jankowi Bytnarowi, Alkowi Dawidowskiemu, Tadeuszowi Zawadzkiemu i wielu harcerzom "Zośki" i "Parasola". Całą swoją twórczość poświęciła popularyzowaniu twórczości i życiowych postaw osób, które sama uznawała za wybitne. Pisała o Adamie Mickiewiczu, Stefanie Żeromskim, Janie Kasprowiczu czy Tadeuszu Kościuszce. Jednak to cykl harcerski budził w niej najwięcej emocji, bo wiedziała, że zwraca się do młodych ludzi. Młodych, czyli tych, którzy zdolni są przedłużyć pamięć. Wierzyła, że sięgając do korzeni będziemy w stanie budować lepszą przyszłość - wyciągając wnioski, nie popełniając tych samych błędów, naśladując to, co dobre. Ceniła te same, co my harcerskie drogowskazy. Za jej przyjaźń i troskę Związek Harcerstwa Polskiego nagrodził ją najwyższym odznaczeniem, jakie może otrzymać nie harcerz - Laską Skautową dla Niezawodnego Przyjaciela Harcerstwa, a także złotym krzyżem "Za zasługi dla ZHP". W Muzeum Harcerstwa przechowywana jest najsłynniejsza wystawa Barbary Wachowicz - "Kamyk na szańcu", którą przekazała nam pod opiekę i ofiarowała w 2015 roku. Pielęgnując tę pamięć dalej, spełnimy największe życzenie autorki "Wiernej rzeki harcerstwa".

Druhno Basiu, nie zapomnimy!
Przyjaciele z Muzeum Harcerstwa

Ofiarodawcy i sponsorzy

Dobrodzieje

Harcerski Słownik Biograficzny

Słownik

Rozgłośnia Harcerska

Rozgłośnia

Zbiory Muzeumm Harcerstwa

Zbiory

Default Image

Kronika Muzeum Harcerstwa

Default Image

Strefa drużynowego

Galeria, multimedia

Galeria

Filia Muzeum Harcerstwa

Filia muzeum

Biblioteka

Biblioteka

Default Image

Wystawy